ทำไมบ้านที่มีผู้สูงอายุอยู่คนเดียว ต้องมีระบบเฝ้าระวัง

ลูกหลานย้ายไปทำงานไกลบ้านมากขึ้นทุกปี ขณะที่ผู้สูงอายุที่อยู่ลำพังก็เพิ่มขึ้นทุกปีเช่นกัน

แม่อายุ 78 อยู่บ้านคนเดียว ลื่นล้มในห้องน้ำตอนตีสอง

ลูกอยู่กรุงเทพฯ กว่าจะมีคนรู้คือเช้าวันถัดไป

ผู้สูงอายุนั่งอยู่กับพื้นในห้องนั่งเล่นหลังลื่นล้ม

เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะไม่มีใครรัก แต่เกิดขึ้นเพราะไม่มีใครรู้ — และช่วงเวลาที่ไม่มีใครรู้ คือช่วงที่อันตรายที่สุด

สถานการณ์

ตัวเลขที่อธิบายว่าทำไมเรื่องนี้เร่งด่วน

1 ใน 5

ของผู้ที่หกล้มจนบาดเจ็บ เท่านั้นที่ได้เรียก 1669

~80,000ครั้ง/ปี

ผู้สูงอายุเข้าโรงพยาบาลจากการหกล้ม

29,000+ราย/ปี

กระดูกสะโพกหักจากการหกล้ม

14.45ล้านคน

ผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป จากประชากรรวม 64.70 ล้านคน

2.89: 1

วัยทำงาน ต่อ ผู้สูงอายุ 1 คน — สัดส่วนคนที่จะดูแลได้ลดลงเรื่อย ๆ

ที่มา: กรมควบคุมโรค 2567–2568 · รายงานสำรวจความรอบรู้ (N = 5,611) · กรมกิจการผู้สูงอายุ 2569

ทำไมของที่มีอยู่ไม่ตอบโจทย์

ลองมาหมดแล้ว แต่ยังไม่หายห่วง

ทางแก้ที่คุ้นเคยทุกทาง ล้วนมีเงื่อนไขเดียวกันซ่อนอยู่

ทางแก้ที่คุ้นเคย ทำไมไม่ได้ผลจริง
นาฬิกา / สายรัดข้อมือ ลืมใส่ · ลืมชาร์จ · ถอดตอนอาบน้ำ ซึ่งเป็นจุดที่ล้มบ่อยที่สุด
ปุ่มฉุกเฉิน ล้มแล้วมักเอื้อมไม่ถึง หรือหมดสติไปแล้ว
กล้องวงจรปิด ต้องมีคนนั่งดูตลอด และผู้สูงอายุรู้สึกถูกจับตา
จ้างผู้ดูแล ค่าใช้จ่ายสูงเกินไปสำหรับครอบครัวส่วนใหญ่

ทุกทางที่มีอยู่ ต้องให้คนที่ช่วยตัวเองไม่ได้ ทำอะไรสักอย่าง

จุดที่วางใจต่าง

เราเริ่มจากสมมติฐานว่า ท่านจะทำอะไรไม่ได้เลย

วางใจจึงไม่มีอะไรให้ใส่ ไม่มีอะไรให้ชาร์จ และไม่มีปุ่มให้กด ระบบอยู่ในห้องและทำงานของมันเอง เมื่อเห็นความผิดปกติที่ยืนยันแล้ว ก็โทรหาลูกหลานพร้อมบอกว่าเกิดอะไรขึ้นที่ห้องไหน

อยากรู้ว่าเหมาะกับบ้านของคุณไหม

โทรคุยกับทีมงานได้โดยตรง เราช่วยดูว่าบ้านของคุณควรติดตั้งที่จุดไหนบ้าง