ดูแลผู้สูงอายุในพื้นที่ ได้ทั่วถึงกว่าการเดินเยี่ยม

ท้องถิ่นมีหน้าที่ดูแลผู้สูงอายุที่อยู่ลำพัง แต่จำนวนบ้านที่ต้องดูแลเพิ่มขึ้นเร็วกว่าจำนวนเจ้าหน้าที่และ อสม. เสมอ

โจทย์ของท้องถิ่น

ปัญหาไม่ใช่ความใส่ใจ แต่คือจำนวนบ้านต่อคน

เยี่ยมได้เป็นรอบ

การเยี่ยมบ้านทำได้เป็นรอบ แต่การหกล้มเกิดขึ้นระหว่างรอบเสมอ

บ้านกระจายตัว

ผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงมักอยู่คนละหมู่บ้าน คนละซอย ใช้เวลาเดินทางมาก

ไม่มีใครรู้จนกว่าจะมีคนไปเจอ

เมื่อเกิดเหตุกับผู้ที่อยู่ลำพัง มักไม่มีสัญญาณใดส่งถึงใครเลย

วางใจช่วยอะไร

ให้ระบบเป็นฝ่ายแจ้ง แทนการรอให้ไปเจอ

ติดตั้งเฉพาะบ้านกลุ่มเสี่ยง

เลือกติดตั้งในบ้านผู้สูงอายุที่อยู่ลำพังหรือมีประวัติหกล้ม โดยไม่ต้องเปลี่ยนวิธีทำงานของเจ้าหน้าที่ที่มีอยู่

แจ้งถึงคนที่ตั้งค่าไว้

เมื่อเกิดเหตุ ระบบโทรแจ้งพร้อมบอกว่าเกิดที่บ้านไหน ห้องไหน ตามลำดับผู้รับสายที่กำหนดไว้

ผู้สูงอายุไม่ต้องเรียนรู้อะไร

ไม่มีอุปกรณ์ให้สวม ไม่มีปุ่มให้กด จึงไม่ต้องอบรมผู้ใช้งาน และไม่มีอุปกรณ์สูญหาย

เคารพความเป็นส่วนตัว

ห้องน้ำไม่มีเลนส์ และภาพจากกล้องไม่ออกจากบ้าน จึงอธิบายกับครอบครัวผู้สูงอายุได้ชัดเจน

เริ่มต้นอย่างไร

เริ่มจากพื้นที่เล็ก แล้วค่อยขยาย

เราแนะนำให้เริ่มจากกลุ่มบ้านที่มีความเสี่ยงสูงสุดก่อน เพื่อให้เจ้าหน้าที่และครอบครัวได้เห็นการทำงานจริง ก่อนพิจารณาขยายไปยังพื้นที่อื่น

ทีมงานยินดีเข้าไปนำเสนอและสำรวจหน้างานร่วมกับเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ

ต้องการข้อมูลสำหรับหน่วยงาน

ติดต่อทีมงานเพื่อขอข้อมูลประกอบการพิจารณา และนัดหมายนำเสนอ